Wat zijn peptides
Een peptide is een korte keten van aminozuren. Eiwitten bestaan uit dezelfde aminozuren, alleen zijn hun ketens veel langer. Een harde grens is er niet, meestal wordt ongeveer 50 aminozuren aangehouden.
De aminozuren worden bij elkaar gehouden door een peptidebinding. Die ontstaat wanneer de carboxylgroep van het ene aminozuur reageert met de aminogroep van het volgende, waarbij een watermolecuul vrijkomt. Daardoor heeft de keten twee verschillende uiteinden, aan het ene zit een vrije aminogroep, aan het andere een carboxylgroep.
Het lichaam bouwt eiwitten uit 20 standaardaminozuren en de volgorde maakt uit. Twee peptiden met dezelfde bouwstenen in een andere volgorde zijn twee verschillende stoffen. De volgorde wordt met afkortingen genoteerd, zoals Gly voor glycine of Ala voor alanine.
Veel peptiden maakt het lichaam zelf aan. Glutathion bestaat uit drie aminozuren, oxytocine uit negen. Insuline heeft er 51, verdeeld over twee ketens, en zit daarmee precies op de grens tussen peptide en eiwit.
In laboratoria worden peptiden synthetisch gemaakt, meestal op een vaste drager. De keten groeit aminozuur voor aminozuur op kleine harsbolletjes en wordt daarna losgemaakt en gezuiverd. De methode is bedacht door Robert Bruce Merrifield, die er in 1984 de Nobelprijs voor kreeg. Zo gemaakte peptiden worden gebruikt voor onderzoek.